Τα 4 προγράμματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Τα 4 προγράμματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σε 6 χρόνια ύψους 50 δισ. και γιατί χρειάζονται άμεσα ιδιωτικοποίηση

Αυτό το λάθος δεν είναι τραπεζικό είναι οικονομικό.

Συνολικά 4 προγράμματα ανακεφαλαιοποίησης έχουν υλοποιηθεί στις ελληνικές τράπεζες.
Πρώτο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης του 2019 με προνομιούχες μετοχές 5 δισεκ. του νόμου Αλογοσκούφη, έχουν αποπληρωθεί από ΑΤΕ, Πειραιώς και Alpha και οφείλουν Εθνική, Eurobank, Attica bank περί τα 2,5 δισεκ. ευρώ.  
Δεύτερο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης του 2013 έφθασε στα 50 δισεκ. τα 25 δισεκ. χρησιμοποιήθηκαν στα κεφάλαια και 15 δισεκ. για κάλυψη funding gap διαχωρισμένων σε good και bad bank τραπεζών.
Τα 10 δισεκ. του πακέτου των 50 δισεκ. επεστράφησαν στον ESM.
Τρίτο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης του 2014 οι ιδιώτες επένδυσαν 8,3 δισεκ. και μαζί με τα 3 δισεκ. που είχαν επενδύσει το 2012 συνολικά επένδυσαν περί τα 11 δισεκ. στις ελληνικές τράπεζες.
Τέταρτο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης είναι σε εξέλιξη σε ένα εύρος μεταξύ 10-25 δισεκ. με πιθανότερο σενάριο να κινηθεί μεταξύ 11 και 14 δισεκ. ευρώ.
Άρα έχουμε 5 δισεκ. το 2009, 40 δισεκ. το 2013, περί τα 8,3 δισεκ. το 2014 και περίπου 11-14 ή 6-7 δισεκ. στο αισιόδοξο σενάριο στο τέλος του 2015 αρχές του 2016.
Αθροιστικά επενδύθηκαν ή θα επενδυθούν 67 δισεκ. ευρώ.
Με όρους κεφαλαίου από αυτά τα 67 δισεκ. τα 50-52 δισεκ. ενίσχυσαν τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας.
Με μέσο σταθμισμένο ενεργητικό 235-240 δισεκ. ευρώ τα 50-52 δισεκ. θα διαμόρφωναν δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας σε μέσους όρους περίπου 21% με 22%.
Οι ελληνικές τράπεζες θα ήταν οι ισχυρότερες τράπεζες στην Ευρώπη και στον πλανήτη και θα διέθεταν τόσο κεφάλαιο που θα μπορούσαν με 20-22 δισεκ. κεφάλαιο να χορηγήσουν 120 δισεκ. δάνεια με βάση την κλασσική μόχλευση κεφαλαίου και την στάθμιση του κινδύνου.
Αντί όλων αυτών οι τράπεζες χρειάστηκαν και χρειάζονται 4 προγράμματα ανακεφαλαιοποίησης και πάλι είναι ανεπαρκείς.
Αυτό το λάθος δεν είναι τραπεζικό είναι οικονομικό.
Δυστυχώς στην Ελλάδα αντί να υιοθετηθεί το μοντέλο ΗΠΑ ή Ιρλανδίας που αμέσως τα κράτη στήριξαν τις τράπεζες και εν συνεχεία τις ιδιωτικοποίησαν, το τραπεζικό σύστημα έχει εμπλακεί σε ένα αέναο κύκλο φθοράς, σε ένα αέναο φαύλο κύκλο δαπάνης κεφαλαίων χωρίς αύριο.
Το τραπεζικό σύστημα χρειάζεται κεφάλαιο και χρειάζεται στρατηγική ιδιωτικοποίησης αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει η οικονομία να έχει στρατηγικό όραμα.